X
تبلیغات
آدم ها و حرفها
کلی از کارام مونده ،ترم داره تموم میشه من هنوز یه نگاهم به کتابم ننداختم ، تازه بدتر از همه هنوز چندتا از کتابمم نگرفتم. کارورزیم مونده، کلی بدبختی دارم تقویمو نگاه میکنم کلافه میشم که وقت ندارم. خودمو گول میزنم که به کارم میرسم وقت دارم

 آخر هر ترم،موقعه  امتحانا با خودم عهد میبندم که از ترم دیگه درسامو میخونم ولی آلان بعده ۶ ترم هنوز به عهدم وفا نکردم.

یه چند وقته احساس خوبی دارم که همه ی اینارو مدیونه یه دوسته خوبم که هرچقدر من اذیتش میکنم ولی اون مهربونه ومنو درک میکنه اندازه ی تمامه عالم دوستش دارم. 

عکسهای فانتزی 

  به تو می اندیشم ای سرا پا همه خوبی

 تک و تنها به تو می اندیشم همه وقت , همه جا

من به هر حال که باشم به تو می اندیشم

 تو بدان این را تنها تو بدان تو بیا تو بمان با من , تنها تو بمان

جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب من فدای تو به جای همه گلها تو بخند . . .

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت 15:6  توسط بی تا | 
اون هفته این موقع از مشهد ریسیدیم تهران، خیلی خوش گذشت دوستای خوبی همسفرم بودن (زهره فاطمه، متین یه فاطمه ی دیگه ،از همه مهمتر آبجی زهره).خیلی خوش گذشت مخصوصا رفتیم شهر بازی سوار ترن شدیم کاملآ مرگو جلوی چشمام دیدم.کوهسنگیم خوش گذشت.

 اون هفته یه مهمون عزیز از راه دور اومد که خیلی خوش گذشت.

خواستم يارو همراهت باشم،خودت نخواستي

خواستم با تو،با نگاهت باشم،خودت نخواستي

خواستم بي قرارو بي تابت باشم،خودت نخواستي

خواستم ماهي قلب دريايت باشم خودت نخواستي

من مي روم تو باش و دختري كه خنديد

من مي روم تو باش و معشوق جديد

(بي تا)

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان 1388ساعت 11:7  توسط بی تا | 
آلان داره بارون میاد از صبح آسمون گرفته، داره گریه میکنه. خیلی روز بدیه چون مجبور شدم یه تصمیمی بگیرم که اصلا دوست نداشتم. امشب میرم مشهد، خیلی دلم گرفته. چرا آدما رو حرفاشون نمیمونن؟

 

واگر باران بر سرزمین

                                   تاریک و سرد دروغ هایمان نمی بارید

 چقدر این ابرهای از توهم تردید باریدن گیج بودند

. . . . . .

         چگونه تا صبح در جام شب این همه گریه های سرخ را جمع کنم

 تو بگو

         چرا اینقدر زود آغازها را به پایان می رسانیم؟. . .

    و  همیشه به امید پیدا کردن یک انتظار آبی بیدار، خواب می بینیم

    بیا با هم انتظار را چشم به راه باشیم

تا باز آبی کاشی هایمان آبی شوند

چرا نمی بینیم؟

         چرا نمی فهیمیم؟

                 چرا در این همه اگرها و چراها زندگی می کنیم؟

        چشم را آرام بگذار

             تا در بی سکوتی خود سرشار از حس آبی شدن

تا به مرز غرق شدن برسد

                 تحمل کن این همه انتظار بی مرز را

صدا بزن آن سکوت های به خواب رفته را

باور کن

  رؤیا دروغ نیست

      و عشق همیشه آبی خواهد ماند

ای دوست تو بگو

               چرا تنهایی، سکوت را به خاطر می آورد

                        تا به تماشای خالی شدن قلب های سرخ بنشیند؟

و یا به تمسخر دوستی هایی که به انتظار یک سئوال

                    تا صبح نمی خوابند و گاه هرگز نمی پرسند، چرا بیدارند!

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 13:8  توسط بی تا | 
نمیدونم تا حالا احساسه تنهایی کردید؟خیلی حس بدیه، در عین اینکه کلی دوست داری،دورو برت پر آدمه ولی باز احساسه تنهایی میکنی. از کسی که توقع داری درکت کنه ولی برای اونم فرقی نداری و همش تو تنهایی خودت غرقی.

بعضی اوقات با خودم میگم چرا  آدما به دنیا مییان؟بعد از کلی زحمتو مشکلات آخرش میمیرن ؟ این همه سختیو مشکلاتو چرا تحمل میکنن.

کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروکه ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!!

ومن شمع می سوزم  ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند

ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم !!!

درون کلبه ی خاموش خویش اما

کسی حال من غمگین نمی پرسد!!!

 من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم

درون سینه ی پرجوش خویش اما!!!

کسی حال من تنها نمی پرسد

ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!!

که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او

ودیگر هیچی از من نمی ماند!!!

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 15:42  توسط بی تا | 
  

راستی تو می دانی خانه رویایم کجاست؟

خانه ای بی همتا، بی نهایت کوچک

سقفش شیروانی ،پنجره اش رو به جهانی دیگر

از پس پنجره اش تابلویی بی مانند

همه رحمت، همه زیبایی و فرحت

همه در مزرعه ای از گوشه  جنت

گندم زاری که صدای نواختن گندم هایش به چنگ باد

گوش هر شنوایی را می نوازد

رقص خوشه های گندم با دست مهربان باد

در زیر نور پر رحمت آفتاب تابستان

چشم هر بینایی رو می نوازد

خانه ام ، یک ، دو اتاق بیشتر نیست

که برای خوشبختی کافیست

که در آن خانه کوچک تو ، من

روزگاری گذرانیم به عشق

همه شادی ها و تو پیوسته به جا

آه ، که من خوشبختم با تو در هر جا

مزرعمان همه زیبایی و نعمت

دلمان ، همه آسودگی و فرحت

پس خدیا شکرت                           

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه نهم آبان 1388ساعت 15:29  توسط بی تا | 

"به نام اهورای نیکی دهش"

درناها که دیر می کنند

شانه هایم زخم می شوند

                      و معصومیت گلوله می خورد زیر ابر فاصله

نوک همین مداد سیاه را تبلیغ می کند

                      روی باکره گی سپید کغذ دروغ.

این پرهای گلوله خورده

                             هی پشت هم مثل برف دوشیزه ی شب چله

                             بر صورت زمین می شوند کفن هایی شبیه کبوترهای

                                                                      گلدسته ی آرزوهای عشق.

                                    درناها که دیر می کنند...

                                                                  همینوبس.                                                                   

                                                                         مهدی وزیربانی(م.ساحل)


+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 14:46  توسط بی تا | 
خیلی وقته به وبلاگم سر نزده بودم از بس که سرم شلوغه

دوباره امسالم با دانشگاه داریم میریم مشهد(۱۲ تا ۱۵آبان) چه کیفی بده. دوست داشتم تولد امام رضا اونجا بودم ولی از شانس ما نطلبید.

اردو با دانشگاه خیلی خوش میگذره.مخصوصا که با دوسته خوبش بره(آبجی زهره ببین چه تحویلی گرفتمت)

 

خود را مي گذارم در حرم                         
            از دلم پر مي کشد اندوه و غم

با کبوترهاي گنبد مي روم                       
                         توي خال آسمان گم مي شوم

شاپرکها، تشنه ديدار نور                      
                               شادمان سر مي رسند از راه دور

چشم خود را در حرم وا مي کنند                                 
                       شمع را يکباره پيدا مي کنند
                                                          شمع جمع شاپرکهايي

رضا                                                           
                        اي کليد ساده مشکل گشا                     
آن گل زيبا گل خوشبو تويي                  
                           اي رضا جان ضامن آهو تويي
  

 با نگاهت چون کبوتر کن، مرا                  
                    تا بگيرم اوج، خوشحال و رها

مي شوم من روز و شب همسايه ات
                                  مي شود چتر دو بالم سايه ات

+ نوشته شده در  شنبه دوم آبان 1388ساعت 15:36  توسط بی تا |